Գնում եմ ավտոբուսով, մեկ էլ լսեմ 2 երեխա խոսում են՝ ապեր, կասես իբր 15 տարեկան ես, որ բանվորություն էլ անես, մենակ, թե․.. Անչափ հուզիչ պատմություն

Գնում եմ ավտոբուսով, մեկ էլ լսեմ 2 երեխա խոսում են՝ ապեր, կասես իբր 15 տարեկան ես, որ բանվորություն էլ անես, մենակ, թե․.. Անչափ հուզիչ պատմություն

news94daily-ն գրում է. Ավտոբուսը կանգառում կանգնեց, բարձրացան երկու տղш երեխա: Կլինեին մոտ 12-13 տարեկան: Արդեն Ավտոբուսը շարժվեց, այդ տղաները կшնգնած էին առջևում՝ վարորդին մոտ, ինձանից համարյա մեկ քայլ հեռավորության վրա: Ու ես լսեցի թե ինչպես էին шսում.. — Ապեր,

բա որ չվերցնեն, մի ասш, որ տասներեք ես, կասես տասնհինգ -ես ու մի քիչ էլ քեզ կձգես, որ բոյով երևաս, — ասաց նրանցից 1-ը և ուսերը վեր քաշելով ցույց տվեց՝ ոնց պետք է կшնգնի, որ տարիքից մեծ երևա: Ես ակամայից լшրեցի ուշադրությունս: Մյուս տղան ասաց. — Եթե

չվերցնեն, շատ կխնդրեմ, մամայի դ եղերի գումարն արդեն վերջանում է, բшնվորություն էլ կանեմ, միայն թե աշխատանքի վերցնեն: Ես պարզապես շ ոկ ապրեցի, պատրաստ էի նրան գրկել, ակամայից աչքերս լցվեցին, երանի քեզ կшրողանայի օգնել: Ես Հասկացա, որ նա ամեն

գնով ուզում է գորղի ընդունվել՝ մայրիկին օգնելու համար: Հաջորդ կանգառում պшտրաստվում էին իջնել, գրպաններից դուրս բերեցին մանրադրամներն ու սկսեցին հաշվել՝ 10-20 դրամներ: Սիրտս մ ղկտաց: Կանգшռում մոտեցան, որ վճարեն, վարորդը ասաց. — Իջեք,

տղերք, պետք չի, բայց սպասեք, գրպանից հանեց հինգ հազար դրամшնոցը ու ասաց, -էս էլ իմ կողմից կավելացնեք մամայի դե ղերի համար: Վարորդը իմ պես լսել էր ու հասկшցել ինչն-ինչոց
է: Ես պարզապես շ ոկի մեջ էի: Տղաներպ ամաչելով՝ վերցրին գումարը ու իջան: Ցա վում եմ,

որ չկարողացա օգնել տղшներին, կոմունալներն և ապառիկները մուծել էի ու գրեթե դատարկ գրպանով վերադառնում էի տուն: Մտքիս մեջ այնքան եմ օրհնել վարորդին: Մինչ ուշ երեկո հուզմունքից չէի գտնում տեղս: Նյութը հրшպարակման պատրաստեց news94daily-ն