Զելենսկին քիչ էր, հիմա էլ էրդողանն է սկսել լաց լինել… Դժգոհում է, որ քաղաքակիրթ աշխարհը օգնում է զելենսկուն, իսկ իր խնդրանքներին չի արձականգում… Էտ « խեղճ ու կր ակ , անմեղ գայլը» հարցնում է, որ… Դավիթ Ղամբարյան

Դավիթ Ղամբարյանը գրում է. Զելենսկին քիչ էր, հիմա էլ էրդողանն է սկսել լաց լինել… Դժգոհում է, որ քաղաքակիրթ աշխարհը օգնում է զելենսկուն, իսկ իր խնդրանքներին չի արձականգում… Էտ « խեղճ ու կր ակ , անմեղ գայլը» հարցնում է, որ, եթե թուր քիան հայտնվի ուկրաինայի վիճակում, եվրոպան

իրենց այդպես կօգնի՞, կընդունի նրանց Եվրոպական ընտանիք… Միամիտ աղվեսը հիշողության հետ խնդիրներ ունի, մոռացել է, որ ընդամենը մի ամիս առաջ, ասենք այսօր էլ, ինքը համարվում էր տարածաշրջանի և , ընդհանրապես մարդկության, ամենամեծ չարիքը, որը զե նքով ու զորքով իր

եղբոր, ալիևի հետ, հարևանների տարածքներն է բռնազավ թել և այսօր էլ նույն գա զանությամբ ուզում են քշել արցախցիներին իրենց պատմական հայրենիքից և սպա ռնում են Հայաստանի անկախ պետականությանը… Աշխարհը ոչ , թե իրեն, այլ Արցախին ու Հայաստանին պետք է սատարի, որոնք այսօր ստանձնել են դեմոկրատիայի ջահը վառ

պահելու առաքելությունը: Այո, քաղաքակիրթ աշխարհը իր անտարբերությամբ մեղավոր է մեր առաջ և պետք է քավի իր մեղքը: Ուղղակի մենք այդ մասին չենք խոսում, որովհետև մեր բնույթով հպարտ ենք և մեր երկրի ղեկավարն էլ զելենցկիների նման լաց ու կոց դնող և սողացող չէ : Եթե

էրդողանին թվում է, թե ուկրաինայի հետ տատիկ մերիկ անելով, աշխարհին կստիպի մոռանալ թուր քիա կոչվող պատուհասի մասին, սխալվում է…