Էսօր գազալցակայանում հանդիպեցի մի ծանոթի. «Ապե 17 տարի Հայաստանում չէի եղել, երեկ եմ եկել։ Մակարդակը ծովի մակերեսից ցածր է…»Չդիմացա՝ ասում եմ… Գևորգ Բակմաջյան

Գևորգ Բակմաջյանը գրում է.
Երեկ ընկերներիցս 1-ը վերադարձել էր Հայաստանից և պատմում էր, թե չնայած այդպիսի ծանր հոգեբանական իրավիճակին, ինչքան դրական փոփոխություններ են կատարվել։ Ժողովուրդը լուռ և համբերատար, իր հացն է վաստակում, իր հողին

կպած, պահպանելով լավատեսությունը վաղվա օրվան։ Այսօր գազալցակայանում հանդիպեցի մի ծանոթի. — Ապե տասնյոթ տարի Հայաստանում չէի եղել ( մոտ երեսուն տարի է ապրում է Միացյալ Նահանգներում), երեկ եմ եկել։Մակարդակը ծովի

մակերեսից ցածր է, այդ ինչ հետամնաց են։Հազիվ են ապրում։ Սակայն ես լավ ժամանակ անցկացրի… Ես մի կերպ, լռում եմ և սպասում շարունակությանը։ Ինքը վա ռում է ծխախոտը և մոտենում մեքենային,

բե նզին լիցքավորելու։ Ասում եմ. -Ապե, սիգարետդ մարի։ -Հարց չկա ապե, մի վա խեցի։ Ես Ուզում եմ ասել, որ ոչ միայն այդտեղից, այլ դրսից երկիր կառուցելուն խորհուրդներ տվողների մեջ, շատ են այդպիս« կենդանիները։ Ըտենց բաներ ապե…