Ու պարզվում է` Արցախի բարձրաստիճան շատ պաշտոնյաներ (Արայիկ Հարությունյանի թիմակիցներ) պատերազմի օրերին… Արմեն Դանիելյան

Արմեն Դանիելյանը գրում է. Ամերիկյան պա տժամիջոցները Ռուսաստանի նկատմամբ չուշացան… ես այդպես էլ չեմ հասկանում, թե ոմանք ինչի են էսպես չափից ավելի ոգևորված… Մենք այդպես էլ չհասկանք, որ մեր պետության

«գոյությունը» մեզանից երբեք էլ կախված չի եղել…
Հ. Գ. Մի քանի ինքնուրույն քայլ ու էնպես «բամփեցին մեր գլխին», որ ոչ միայն ինքնուրույն քայլերը չեզոքացան, այլև մի երեսուն քայլ էլ հետ գնացինք… Երբեք պետք չէ «մեծամտանալ»… ու երբ ոմանց թվում էր, թե աշխարհը պտտվում է Հայաստանի շուրջը, Արցախյան պատերազմը եկավ
ապացուցելու, որ

իլուզիաներով ապրելն այնքան էլ լավ բան չէ… ու կ ործանարար ինքնախաբեությամբ և քաղաքական ճարտախոսությամբ պետք չէր երկիրը դարձնել «դուքյան»… 30 տարի ժողովրդին «կուտ տալով», հայտնի առակի «ավազակ աղվեսի» նման այլոց երեխաներին «մա հվան

դա տապարտելով»` ու՞ր հասաք ու ի՞նչ արեցիք մի բուռ մնացած Հայրենիքի հետ… Ու պարզվում է` Արցախի բարձրաստիճան շատ պաշտոնյաներ (Արայիկ Հարությունյանի թիմակիցներ) պատերազմի օրերին իրենց հանգիստն ու ժամանցը վայելել են երևանյան թանկարժեք ռեստորաններում…

Այ, սա է եղել մեր բոլորի դժբախտ ու դժգույն իրողությունը… թե չէ` էսօր կանգնել եք մեծախոսում եք, որ ինչ անե՞ք… Բա, Արցախն ու արցախցուն սիրողը, ինչ գործ ուներ Երևանում… էլ չասեմ մոնակոներում, բադեններում ու աֆրիկաներում… Իսկ այսօր մեզանից այլևս ոչինչ էլ կախված չի… որբ երեխայի նման դարձել ենք անպաշտպան, և ով ոնց ուզում խփում կամ

սպա ռնում է… Ու ցավալիորեն «այս երկար, շատ երկար մղձավանջից հետո լույսը չի երևում»… Միթե սեփական երկրում ապրելը դառնում է մեծ ճոխություն և անհնարին…

Բոլոր ցավերին ցավալիորեն միանում է նաև այս մտորումը… Այ, սա է մեծագույն դժբախտությունների դժբախտությունը… Թե չէ ընկել եք աթոռի հետևից, որ ինչ անեք…