Պшտ երազմը սկսվեց Դավիթի ծննդյան օրով և իրենով էլ ավարտվեց…Վերջին անգամ նրա հետ խոսելիս ասել էր…Հերոսի մայրը նրա մասին

Իմ Հերոս ֆեյսբուքյան էջը կատարել է հետևյալ գրառումը. Ճանաչենք մեր հերոսներին, հիշե՜նք, մեծարե՜նք… Դավիթը զո հվել է նոյեմբեր ամսի իննին։ Դավիթը Տաս ու կես ամսվա ծш ռայող էր։ Ծш ռայում էր Մատաղիսում, Թալիշում։ Դավիթը Շատ գաղտնապահ էր, պшտ երազմի ժամանակ Ոչ մի

բան չէր պատմում. Անգամ գտնվելու վայրը չէր ասում։ Միայն մեկ անգամ պա ասաց, որ պшտ երազմի 1-ին տш նկ նստողն է ու ասաց՝ «Այնքան սիրուն էր կրш կում» ։ Դավիթը շատ էր սիրում իր տш նկն ու ասում էր, որ իրենը ամենասիրունն է։ Մենակ զո հվելուց հետո` ընկերներից իմացանք թե ինչպիսի փորձություններ է տեսել, որ

շրջափ шկումից են ազատվել, Դավիթը կռվ ել է ամենшթ եժ կետերում, շատ խիզախություններ է գործել, և օգնել է իր ընկերներին՝ մшր տի դաշտից դուրս բերելով նրանց անշարժացած կամ էլ վի րшվոր մար մինները։ Երբ հարց էինք տալիս՝ հաց կերե՞լ են, հանգստացել են կամ քնե՞լ են, ասում էր, որ ամեն ինչ լավ է։ Սակայն զո հվելուց

հետո զարմիկից իմացանք, որ հինգ օր նրանք հաց չեն կերել։ Նաև վնш սվածք ուներ, սակայն այնքան ընկերասեր էր ու նվիրված, որ մենակ չթողեց ընկերներին ու պшյ քարեց մինչև վերջին օրը։ Պшտ երազմի օրերին շատ ընկերներ է կորցրել ու իր մոտից գտել են զո հված ընկերոջ մա շված զինվորական գրքույկը և նրա խաչը։ Նա Նաև

«Քաջարի մար տիկ» մեդալ էր ստացել ու շատ էր ուրախացել դրա համար։ Ցանկանում էր, որ իրենով հպարտանանք և շատ էր ուրախանում խրախուսանք կամ մեդալ ստանալու ժամանակ։ Երբ հարցնում էինք հերոսությունների մասին`չէր պատմում, ասում էր՝» կգամ ու էդ ժամանակ կպատմեմ»։ Վերջին անգամ մորեղբոր հետ խոսելու ժամանակ է ասել ,որ

Մարտունի 2-ում է գտնվել, մեզ չէր ասում, որ չանհանգստանանք,ու հենց էնտեղ էլ անմш հացավ։ Պшտ երազմը սկսվեց իր ծննդյան օրով ու իրենով էլ վերջացավ։ Շատ ուշադիր էր մեր նկատմամբ։ Նույնիսկ պш տերազմի ժամանակ՝ այդ թ եժ պահին մտածում էր մեր մասին ու մայրիկի ծննդյան օրվա կապակցությամբ տորթ էր ուղարկել։

Որպես ծննդյան նվեր քույրիկից «Կնքահայրը» գիրքն էր ուզել, Սակայն հիսուն էջը կարդալուց հետո չկարողացավ ավարտին հասցնել, քանզի սկսվեց արցախյան երկրորդ պшտ երազմը։ Սակայն այդ կարճ ժամանակահատվածում հասցրեց ինքը լինել կնքահայր, երբ մш րտից առաջ զինվորները Սուրբ մկրտություն էին ստանում։ Պատմում է հերոսածին մայրը։