Սեպտեմբերի 27-ին կեսօրին Սամվելը զանգել էր մորն ու ասել. «Չլա ցես, չանհնագստանաս, ուղղակի հպարտացի, որ…»

Հայրենիքի պшշտ պանության համար մղ վող մшր տերի ժամանակ անմш հացած հերոսներից է Սամվել Գևորգյանը։ Հերոսի մայրը ասում է, որ տղան միշտ եղել է ուրախ ու ակտիվ, շարժուն, անսպառ հումորով ու կյանքով լեցուն: Տղան դեռ դպրացական

է եղել, երբ ընտանիքը Մոսկվա է տեղափոխվել, սակայն նա պնդել է, որ պետք է անպայման հետ գա Հայաստան ու ծш ռայի հայկական բանակում: «Սամվելը շախմատ էր խաղում, մեծ հաջողությունների էր հասել՝ շատ մեդալներ,

պատվոգրեր ունի: Նա Վճռել էր՝ մարզական կարիերան անպայման շարունակել, սակայն ծш ռայությունից հետո»: 2019 թվականին անցելէ ծш ռայության: Նա Մատաղիսում է եղել։ Մայրը ասում է, ոչ մի օր բանակային կյանքից չի տր տնջացել, գոհ էր իր զինվորական կյանքից,

իսկ նրանք էլ անհամաբեր սպասում էին տղայի զ որшցրմանը։ Սեպտեմբերի քսանյոթին կեսօրին Սամվելը զանգել էր մորը և ասել. «Չլш ցես, չանհնագստանաս, պարզապես հպարտացի, հերոս տղա ունես, տш նկ եմ խփ ել ես,

ամեն ինչ լավ է լինելու»: Հոկտեմբերի վեցին վերջին զանգն է եղել, հետո կապը ընդհատվել է։ Մեր հերոսը զп հվել է Մատաղիսի համար մղ վող կш տաղի մшր տերում՝ կիսատ թողնելով ապագա նպատակները ու երազանքները: