Με την πρώτη ματιά, η σκηνή μοιάζει σχεδόν άδεια. Μια ομάδα γυναικών στέκεται σιωπηλή, με παρουσία ήρεμη αλλά μυστηριώδη. Δεν υπάρχει δραματική εισαγωγή ούτε άμεσο θέαμα, μόνο σιωπή. Το κοινό παρακολουθεί με ήσυχη περιέργεια, χωρίς να γνωρίζει ότι πρόκειται να γίνει μάρτυρας κάτι που θα αλλάξει τις προσδοκίες του. Όλα ξεκινούν τόσο απαλά που σχεδόν χάνεις τη στιγμή που όλα αρχίζουν να αλλάζουν.

Στη συνέχεια, σαν κυματισμός που γίνεται κύμα, η παράσταση ξεκινά. Οι χορεύτριες κινούνται ως ένα σύνολο, δημιουργώντας σχήματα που μοιάζουν σχεδόν αδύνατα, σαν ψευδαισθήσεις που δημιουργούνται σε πραγματικό χρόνο. Ο συγχρονισμός τους είναι τόσο ακριβής που μοιάζει μη πραγματικός, σαν να μην είναι ξεχωριστά άτομα αλλά μέρη μιας ενιαίας ζωντανής μορφής.

Καθώς ο ρυθμός εντείνεται, η χορογραφία γίνεται πιο σύνθετη. Τα χέρια μοιάζουν να πολλαπλασιάζονται, εμφανίζονται μοτίβα και η σκηνή μετατρέπεται σε ζωντανό καμβά. Και ακριβώς όταν νομίζεις ότι το καταλαβαίνεις, ο σχηματισμός αλλάζει ξανά.

Οι κριτές σκύβουν προς τα εμπρός, εμφανώς σοκαρισμένοι, ενώ το κοινό βυθίζεται σε απόλυτη σιωπή, αιχμαλωτισμένο από κάτι που δεν μπορεί να εξηγήσει πλήρως.

Πίσω από την τεχνική τελειότητα υπάρχει νόημα: δύναμη, ενότητα και αντοχή. Η ομάδα Mayyas αντιπροσωπεύει περισσότερα από τον χορό — ενσαρκώνει την ιδέα της υπέρβασης των ορίων και της ανάδειξης παρά τις δυσκολίες. Στα τελευταία στιγμιότυπα η ενέργεια κορυφώνεται και οι ψευδαισθήσεις γίνονται πιο γρήγορες και πιο έντονες. Μετά τελειώνει. Ένα δευτερόλεπτο σιωπής και η αίθουσα ξεσπά σε χειροκροτήματα.

Δείτε το πλήρες βίντεο εδώ: